Emancipatie, ik ben er een groot voorstander van. Geweldig dat wij als vrouwen onderwijs mogen volgen, al dan niet hetzelfde beroep als mannen mogen uitoefenen, niet eeuwig thuis hoeven te zitten en onze geliefden ook eens de stofdoek en/of de braadpan in zijn handen mogen geven ( hopende dat de hint deze keer wel doorkomt en dat hij er ook daadwerkelijk iets mee gaat doen).

Ik hoor de 'ach mens, dat is toch logisch?!' gedachtes alweer mijn kant uitzweven. Nee, het is niet logisch. Tot grofweg de jaren 60 van de 20 ste eeuw werd de vrouw als tweede rangs burger behandeld. Zo mochten ze hun baan vaak niet behouden nadat ze in het huwelijk traden, waren ze in meer of mindere mate handelsonbekwaam, hadden ze tot het begin van de 20e eeuw geen stemrecht en moesten ze er voor zorgen dat als het mannetje om 6 uur thuiskwam het huishouden netjes was gedaan, de kinderen met een beetje geluk niet meer jengelden en de hollandse prak netjes op tafel stond.

Er zijn vrouwen die gestreden hebben voor de rechten van de vrouw. Denk aan Aletta Jacobs, de eerste vrouw die mocht studeren aan de universiteit en dokter werd. Joke Smit, zij maakte het onderwerp abortus bespreekbaar. Annie Besant, zij streed voor het recht op geboortebeperking. En zo zijn er nog veel meer.

Stuk voor stuk vrouwen die zich zouden beginnen om te draaien in hun graf als ze ons heden ten dage ( voornamelijk op het 'relationele vlak' ) zien. Menig vrouw gaat weer vrolijk terug in de tijd. Het is toch leuk als een al dan niet bekende man je 'zijn bitch' noemt? Het is toch normaal en geaccepteerd dat jij met je 40 jaar dat korte rokje van je man aan moet en die mooie nieuwe borsten bij de kliniek moet gaan halen omdat hij anders vreemdgaat, dat is toch zo geaccepteerd? En een trio... ach als hij maar geniet toch?

We zijn veranderd. Ik loop denk ik nog niet lang genoeg rond om exact te weten hoe dat gekomen is. Wat ik wel weet, is dat als ik weer een vrouw bijna op haar knieen zie gaan om maar dat beetje aandacht van die bouwvakkers om de hoek te krijgen, ik me dingen af ga vragen. Dingen zoals; " wanneer werd het weer normaal om naar een vrouw te refereren als een wijf en/of een wezen?"

Ik haal een simpel voorbeeld aan. Mijn leraar vroeg moderne geschiedenis draait al een aanzienlijke tijd mee in het onderwijs. Terwijl hij vurig staat te vertellen over de Franse maatschappij ten tijde van laten we zeggen de Franse Revolutie gooit hij er uit dat " het wezen vrouw..." verder is hij nooit gekomen. Hij stopt midden in zijn zin, kijkt verbaasd om zich heen en verschuilt zich achter zijn bureau. Na 5 minuten angstig gekeken te hebben naar de verbaasde blikken in de collegezaal staat hij weer op en zegt net zo verbaasd; " als ik dit pakweg zo'n 25 jaar geleden had gezegd had ik de inhoud van jullie tassen naar mijn hoofd gegooid gekregen". Er volgt een amusant verhaal over een vrouw die het voor elkaar kreeg na een soortgelijke opmerking haar waterflesje precies op zn voorhoofd te mikken maar het gaf me wel stof tot nadenken.

Niet dat ik nu mensen wil gaan aanmoedigen rotzooi naar hun docenten te gaan gooien hoor. Ik denk zelfs dat het probleem niet eens meer zozeer bij de mannen ligt, maar bij de vrouwen. We weten allemaal dat de gemiddelde man zijn ogen niet in zijn zak heeft zitten en ook nog eens last heeft van een zogenaamde 'tunnelvisie' waardoor hij gedwongen is zijn hoofd te draaien terwijl wij vrouwen lekker makkelijk kunnen gluren. Ook weten we dat de grootte van de mond en de vunzigheid van de taal vermenigvuldigd gelijk aan het aantal aanwezige mannen. Daar zijn ze nou eenmaal mannen voor.

Ik heb een hoop vrouwen meegemaakt die het liefst elke avond met een andere man naar bed gingen onder het mom van " ik misbruik mannen zoals ze mij ook (zouden) misbruiken" . Hoewel ik het daar absoluut niet mee eens ben dacht ik in het begin ook dat daar wel iets van logica inzat. Totdat ik er verder over na ging denken en me realiseerde dat mannen dat referentiekader vaak niet eens hebben. Zolang jij het figuur hebt van een playmate, zal het de meeste mannen een absolute rotzorg zijn met hoeveel mannen jij naar bed bent geweest zolang je hem maar niet overslaat.

Het is zo zonde, want elke vrouw kan mooi zijn. We moeten alleen af van dat idee dat 'schoonheid' louter van uiterlijke kenmerken afhangt. In mijn optiek  is een mooie vrouw een vrouw die zelfvertrouwen uitstraalt, een vrouw die principes heeft, een vrouw die dondersgoed weet wat ze verdiend en niet settelt voor minder en een vrouw die haar eigenwaarde niet af laat hangen van de eerste beste bouwvakker.

Maar goed, daar zal ik vrouw voor zijn ;-)

~ Queen18

Het onderwijs is om te huilen.

Iedereen die de afgelopen 5 tot 6 jaar op de een of andere wijze op school gezeten heeft weet dat het onderwijs is afgegleden naar een betreurenswaardig niveau.

De tussenuren zijn niet meer te tellen, de docenten hebben vaak geen flauw idee waar ze het over hebben, de directeur heeft de diploma's wel maar de affiniteit met het onderwijs is in geen velden of wegen te bekennen, leerlingen die worden genegeerd omdat zij een afwijkende mening  hebben, er wordt voor een vermogen aan whiteboards aangeschaft terwijl de leerlingen niet eens de beschikking hebben over een degelijke tafel en stoel en laten we het maar niet hebben over organisatie binnen een gemiddelde middelbare school.

Waarschijnlijk is mijn ietwat vinnige toon al opgevallen. Dat komt omdat ik boos ben, heel erg boos. Net zoals vele andere leerlingen erger ik me dagelijks aan de schandalige voorvallen die geen enkele middelbare school en geen enkele leerlaag meer vreemd zijn.

Die laatste zin wil ik graag even onderstrepen. Nee, problemen komen niet alleen voor op VMBO / MBO scholen. Een populaire misvatting onder 'onderzoekers' en het vee ( en dan doel ik voornamelijk op kinderboerderij 'Het Binnenhof' ) dat hen maar al te graag klakkeloos volgt. Stel je voor dat je zelf een weekje het onderwijs in gaat en in plaats van docenten ook eens leerlingen ( je weet wel, die eurotekentjes met grote rugzakken die door de gang lopen) naar hun mening vraagt. 

Maar nee, dag na dag blijf ik me ergeren als ik het journaal op zet en het zoveelste fossiel hoor verkondigen dat er problemen zijn binnen het onderwijs, en dat ze zich dus weer eens méér moeten gaan richtten op de VMBO's / MBO's. Vroegtijdige schoolverlaters, knokpartijen, problemen bij de begeleiding, de hele santekraam is de schuld van de VMBO's/MBO's. Zo'n scala aan 'hoogopgeleide' mensen en nog het probleem niet zien... als het niet zo treurig was zou ik er heel hard om lachen.

Het grooste verschil in deze 'kwesties' is het feit dat VMBO / MBO je over het algemeen midden in je gezicht zegt dat je de boel aan het verkloten bent terwijl de HAVO / VWO klassen er een handje van hebben om je in de pauze en/of na schooltijd voor alles uit te maken wat lelijk is en in de klas netjes knikken. Been there, done that. Zelfs ik moet toegeven dat het een superstrategie is aangezien ze tot nu toe netjes buiten schot blijven.

Nog een verschil m.b.t de vroegtijdige schoolverlaters. Je kunt een leerling proberen te motiveren totdat je letterlijk een ons weegt, maar het ultieme motivatiemiddel blijft toch dat ene mooie cijfertje in de rechterbovenhoek van dat ene mooie papiertje waar de desbetreffende leerling zijn naam op staat. Daarvoor zitten zij op school, daarvoor krijg jij als docent zijnde je geld.

Is het heel vreemd, dat leerlingen op de VMBO's/MBO's vroegtijdig wegrennen? Ik vind vanniet. De eerste beste die mij, of het nu direct of indirect is, vertelt dat het leuk is dat ik aanwezig ben maar dat ze toch niet zoveel van me hoeven te verwachten, dat ik toch nooit een baan van betekenis zal krijgen en dat het me wordt afgeraden om me op te werken naar een hoger niveau omdat dat toch al is gedoemd om te mislukken die krijgt van mij een hele mooie formele brief met de mededeling dat ze er lekker in kunnen stikken.  Meneer de directeur heeft zijn 'villa' zeker zelf gebouwd en zijn BMW zelf in elkaar gezet?

Waarom het onder de HAVO/VWO klassen dan wel meevalt ondanks dat zij ook gek worden van het systeem? Simpel, zij zijn vaak in staat om op eigen kracht dat mooie cijfertje nog te halen. En zolang dat mooie cijfertje nog op jouw nog mooie cijferlijst staat, zal je wel gek zijn dat weg te gooien omdat er een stel docenten dwars over de gang ligt.

Met alle respect, het is waarschijnlijk omdat we in een diploma maatschappij leven, maar ik verbaas me nog dagelijks over het feit dat de scholen nog niet volledig zijn leeggelopen.

Mensen, en dan voornamelijk docenten, moeten eens af van het idee dat intelligentie te meten is aan de hand van o.a. diploma's. Iedereen is ergens goed in en iedereen is ergens slecht in. Mijn ervaring leert dat je genoeg 'hoogopgeleide' mensen tegenkomt die weliswaar goed feitjes kunnen leren en een ster zijn in onthouden maar een algemene ontwikkeling hebben van een doppinda. Daarentegen heb ik een familie die weliswaar de diploma's niet heeft, maar dondersgoed weten wat er speelt in de politiek en die er in slagen elke verjaardag te transformeren tot een uitzending van het Lagerhuis.

Moet ik me dan zorgen gaan maken dat zij niet weten wanneer Karel de Grote keizer werd, of hoeveel genen er in een cel gaan? Volgens mij niet.

En natuurlijk realiseer ik me ook wel, dat ik nu precies hetzelfde doe als de zwart-wit kijkers die ik hier beschreven heb. Tussen zwart en wit heb je nog een hele hoop tinten grijs. Maar soms heb je zo'n gevoel dat ook de andere kant van een verhaal belicht moet worden, hoe direct dat soms dan ook gaat.

Mijn punt is dat we moeten stoppen met het over één kam scheren van niet alleen leerlingen, maar van mensen in het algemeen. Iedereen is er tegen en toch doen we het allemaal.

Leerlingen zijn geen nummers, leerlingen zijn geen wandelende eurotekens, leerlingen zijn niet altijd onwillig en leerlingen zijn zeker niet achterlijk.

In plaats van dat je als docent de volgende keer de klas in gaat met een verdediging die fort Nox waardig is, denk dan eens waarom je dit beroep überhaupt bent gaan doen.

Diep van binnen weet elke onderwijzer dat leerlingen niet dom zijn, dat leerlingen van nature geen criminelen zijn, dat leerlingen niet opzettelijk onverantwoordelijk zijn en dat leerlingen niet slecht zijn. Leerlingen zijn ook maar mensen. Gewoon mensen die het fijn vinden om gerespecteerd te worden, zo nu en dan een luisterend oor nodig hebben en van tijd tot tijd, natuurlijk, een flinke schop onder hun kont nodig hebben.

~Queen18

( HBO geschiedenis studente waarvan het hart al lange tijd in het onderwijs ligt)